Türkiyenin İlk Ve Tek Sukaplumbagası Bilgi Paylaşım Platformu

Hepimiz kapluşlarımızla ilgilenmeyi çok seviyoruz şüphesiz. Sevmeseydik bu siteye hergün girip çeşitli paylaşımlarda bulunmazdık. En iyisi gelin onlar hakkında ne hissettiğimizi de paylaşalım, tartışlacak bir şey de olursa medenice, birbirimize hakaret etmeden tartışalım. Gerçi burada böyle şeyler olmaz ama başka forumlarda oluyor. neyse önce kendimden başliyayım.

Her akşam eve geldiğimde onlarla en az yarım saat ilgilenirim. Severim, yem atarım ve dinlenmiş olurum. İlk başta onların bana ihtiyacı varmış gibi geliyodu ama sonra benim de onlara ihtiyacım olduğunu anladım. Sinirli, gergin olduğum bir anda içimde çok sevecen duygular oluşturuyolar. Aslında ben küçükken komşumuzun bir kuşu vardı ve ben de aileme bir tane alalım diye çok baskı yaptım hatta ağladığım bile olmuştur. Ama bakamayacağımız için almadılar. Bunun da nedenini tabi daha sonra anladım. Annemin bir kedisi varmış ve öldüğünde çok üzülmüş, ölürse çok üzülürüz diye almak istememişler. Şimdi iyi ki o zaman almamışlar diyorum. Çünkü onların kıymetini daha iyi anlıyorum. Beni gördüklerinde akvaryumlarının kenarında çırpınan sevimli yaratıklar... Beni koşulsuz seven, insanlardan daha fazla bana bağlı olan ve asla yamuk yapmayan yaratıklar... Aslında bazı psikolojik sorunlar yaşıyorum. Belki de bu yüzden onlara daha fazla bağlanmış da olabilirim. Ama ne olursa olsun beni rahatlatıyolar. İşte bu yüzden sizin de kapluşlarınıza karşı ne hissettiğinizi öğrenmek istiyorum.

Çok güzel bir konu gerçekten. Teşekkürler paylaşımlarınız için.

akinci Nickli Kullanıcıdan Alıntı:İlk başta onların bana ihtiyacı varmış gibi geliyodu ama sonra benim de onlara ihtiyacım olduğunu anladım. Sinirli, gergin olduğum bir anda içimde çok sevecen duygular oluşturuyolar.Beni koşulsuz seven, insanlardan daha fazla bana bağlı olan ve asla yamuk yapmayan yaratıklar... Ama ne olursa olsun beni rahatlatıyolar..

Özellikle bu kısımlara aynen katılıyorum çok güzel açıklamışsınız. Teşekkürler

ben eve gelince bi bıdırcığa bakıyorum napıyon falan diorum hala benden korkuyor mu diye kontrol ediyorum bi ara yere düşürmüştüm daha da güvenini kazanamadım keretanın bence sevimli yaratıklar özellikle uykudadn yeni kalkınca çok komiğime gidiyor esniyor bazen yani böyle hareketleri hoşuma gidiyor bazı uyuşuklukları falan komiğime gidiyor bi keresinde de sabah leyin göl kenarına inmiş gibi yüzünü yıkıyordu çok komiğime gitmişti annem de çok şaşırmıştı sevimli ve komik hayvanlar düşüncelerim bunlar özlellikle insan bir arada çok durunca ona bir şey olması insanı çok üzüyor işte düşüncelerim

Rica ederim site sakini olarak görevimiz

rahatlatıyorlar,ne kadar sinirliolsam da onlar öyle masum masum bakınca hiç dayanamıyorum..

Beni tekrar hayata döndüren benim için önemlim, Sinirlendigimde üzüldügümde o beni sakinlestiriyor. Onun hayatimdaki yeri çok degisik. Sevgilim bunu okursa kiskanir ama Aklima kötü seyler gelince o vazgeçmemi sagliyor sadece bir ''ne yapiyosuuuuunn o neeee'' bakisiyla O benim yesil gözlü böcek kizim

Tüm morelimi düzeltmeye yetiyor. Sadık.. Cidden hiç yamuk yapmıyor... Arada istemeden ona zarar vermiş olsam da yine favorisi benim Hâlâ peşimde.. Hiç zarar vermeye uğraşmadı bana... Arkadan vurma özellikleri de olmuyor... Tam bir gerçek dost gibi...

okulda yazılıdan 1 alınca kendimi çok kötü hissetiyorum ve kaplumbağamı elime aldıgımda
sıkıntımdan eser kalmıyor sanki bana destek oluyor.

Demek benim gibi hisseden başka insanlar da varmış. Kendimde bir gariplik olduğunu düşünmeye başlamıştım

Ben kaplumbagamın bana ihtiyacı olduğunu düşünüyorum ama bir yandan da benim ona.. Bir bütünün parçalarıyız Onu her gördüğümde elime alıp sevmek geliyor içimden.. Beraber olduğumuz süre içinde ve devamında beni üzmemesi, beni anladığını düşünmem ve beni yeni insanlar tanımama, farklı ortamlarda bulunmama vesile olması bile onu beslememe değer